Einn að verða stór

Skóli og barnauppeldi hafa tekið mestan tíma minn undanfarið svo ég hef lítið látið í mér heyra hér. Þessi vika markar þó ákveðin skil þar sem drengurinn byrjaði í aðlögun hjá dagmömmu í gær og var skilinn eftir hjá henni í smá stund í morgun. Það gekk bara vel og ég er viss um að hann verði ánægður þarna. Það er samt dálítið skrítin tilfinning að hugsa til þess að ungbarnaskeiðinu þar sem við erum tvö heima að dóla okkur daginn út og inn sé að ljúka. Nú er drengurinn bara farinn að skríða og standa og segja datt og mamma á milli þess sem hann lætur skína í eina tönn í efri góm. Alveg að verða tíu mánaða og ekki nema tveir mánuðir í eins árs afmælið. Furðulegt alveg hvað þessi kríli stækka hratt!