Gleðifréttir

Hafði þið heyrt gleðifréttir á Bylgjunni? Það hittir nefnilega alltaf þannig á að þær eru á meðan ég er á leiðinni heim úr vinnunni svo að ég hef heyrt þær nokkrum sinnum. Því miður. Þetta eru sem sagt Gísli Rúnar, nágranni minn Laddi og einhver einn enn sem ég þekki ekki að reyna að upphefja forna fyndni sína. Ég held því miður að fyndnin sé glötuð, a.m.k. er hún ekki að skila sér í þessum þáttum. Reyndar slysuðust þeir einu sinni til að vera svo hrikalega ófyndnir að það var ekki annað hægt en að brosa. Soldið svona sama tilfinning og maður fær þegar fimm ára barn í svefngalsa segir í 37. skiptið brandarann um tómatinn sem var keyrt yfir.