föstudagur, febrúar 17, 2006
Þar og hér
Í Fossvoginum tíðkast það að bjóða fólki góðan dag þegar maður mætir því í göngutúr. Á góðviðrisdögum tekur því varla að halda uppi samræðum ef maður er í gönguferð með einhverjum því maður er sífellt að bjóða góðan dag (eða kvöld). Í Hafnarfirði virðist þetta hins vegar ekki tíðkast, að minnsta kosti ekki á þeim slóðum sem ég geng. Fyrst þegar ég byrjaði að fara út að ganga með vagninn bauð ég öllum sem ég mætti góðan dag. Það var bara einn gamall karl í gúmmístígvélum sem svaraði. Frá öðrum fékk ég bara vandræðalegt bros og svip sem sagði að fólk vissi ekki hvernig í ósköpunum ætti að bregðast við þessari skrítnu konu með barnavagninn. Sumir hunsuðu mig svo algerlega. Ætli fólk bregðist svona við af því ég er ekki alvöru Hafnfirðingur og það þekkir mig ekki eða er þetta bara ekki til siðs hér? Hvernig sem því líður þá er ég hætt að bjóða fólki góðan daginn að fyrr bragði.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
Nei, nei, nei, ekki hætta - það er svo gaman að bjóða fólki sem kann ekki að svara góðan daginn og brosa svo alveg svakalega. Aldrei að hætta - þau gefast upp á endanum og fara að bjóða góðan daginn á móti.
Skrifa ummæli