Sú var tíðin að maður gladdist þegar kennarinn forfallaðist. Í barnaskóla þýddi það oft að maður mætti fara út að leika eða vera inni að spila. Á unglingsárunum gat maður hangsað lengur og í MH gat maður hreinlega lagt sig fram að næsta tíma.
Í morgun þegar mér varð ljóst að kennarinn kæmi ekki í dag varð ég bara svekkt. Fyrirlestrarnir á fimmtudagmorgnum eru skemmtilegir og ég vil ekki missa af þeim. Að sjálfsögðu hafði ég svo tekið ákvörðun um það áður en ég fór að heiman að taka bara tölvuna með en ekki bækur þar sem ég myndi ekki hafa tíma til að setjast á lesstofuna. En ég hef svosem nóg að gera, eins og að skrifa 4-5 blaðsíður um launaþróun á Íslandi, svo það er best að byrja bara.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
1 ummæli:
Ég er svo hjartanlega sammála þér. Ég man hversu gaman það var í MH að mæta í skólann og byrja á því að tékka veikindaskjáinn til að sjá hver væri veikur. Þetta var nánast eins og happdrætti hvern morgun. Í dag verð ég bara pirruð þegar ég fæ póst frá kennara um veikindi. Sérstaklega þar sem maður er yfirleitt bara í 1 tíma hvort eð er og er þá búinn að koma sér upp í skóla. Þeir mættu alveg tilkynna veikindi með nokkra daga fyrirvara :)
Skrifa ummæli