þriðjudagur, júní 28, 2005
Þegar minnið bregst
Mér finnst það óþolandi þegar maður ætlar að fara að gera eða segja eitthvað en gleymir svo hvað það er. Er í þessum sporum núna að geta ekki með nokkru móti munað hvað ég ætlaði að fara að gera af því síminn hringdi áður en ég komst í að gera það. Finnst alveg endilega eins og þetta hafi verið eitthvað rosa merkilegt og mikilvægt. Ég hlýt að muna það seinna í dag ef það var svona merkilegt og ef það var bara ómerkilegt þá skiptir það litlu máli.
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
6 ummæli:
Ég held þú hafir ætlað að fara að kaupa risastóra, dýra og fína gjöf handa mér...mig minnir það allavegana ;)
Ó, já! Alveg rétt!
Þegar ég var ólétt sagði kvensjúkdómalæknirinn minn við mig að eina ástæðan sem hann öfundaði konur var vegna þess að þegar þær eignast börn þá hækkar greindarvísitalan hjá þeim. Eftir að ég átti Kristófer Snæ fór ég að heyra akkúrat andstæðuna sem sagt að þeim fækki. Hvort skyldi það vera? ;)
ég held að greindavísitalan hækki á meðgöngu (þar sem 2 einstaklingar eru að öllum líkindum gáfaðri en 1 (...nema í mínu tilfelli útaf ég er svo klár)) og svo eftir fæðingu þá fær barnið helling af gáfum frá mömmu sinni og þ.a.l. missir mamman ákv. greindavísitölu ;)
Bara spurja Möggu sína, hún veit allt ;) híhí
Jaaaááá ... einmitt!
Veit ekki þetta með greindarvísitöluna en hitt er víst að minnið verður ekki betra, a.m.k. ekki fyrst eftir fæðingu. Mannstu hvað ég sagði þér sömu sögurnar aftur og aftur og aftur og aftur...
Skrifa ummæli